Η
θαυμαστή κοινωνία των μελισσών
Οι Έλληνες ανέκαθεν ήταν στενά δεμένοι με τον κόσμο των μελισσών. Ο πρώτος που ασχολήθηκε επιστημονικά με αυτές 300 χρόνια π.Χ., ήταν ο Αριστοτέλης.
Την εποχή εκείνη, ο Υμηττός ήταν το ιερό βουνό των μελισσουργών και το θυμαρίσιο μέλι του ήταν γνωστό πέρα απ` τα σύνορα της Αρχαίας Ελλάδας.
Στην Αρχαία Ελλάδα, ο Ιπποκράτης το μέλι το συνιστούσε για πολλές ασθένειες, ενώ ο Διογένης έγραφε ότι "οι ηλικιωμένοι που τρώνε μόνο μέλι και ψωμί ζουν πάρα πολλά χρόνια". Ο Δημόκριτος από τα Άβδηρα έζησε 109 χρόνια γιατί, όπως έλεγε: "Μέλι μέσα, λάδι απ` έξω". Άλλοι, όπως ο Ζήνωνας και ο Πυθαγόρας, έφτασαν σε πολύ μεγάλη ηλικία γιατί τρέφονταν αποκλειστικά με μέλι και ψωμί.
Στην Αρχαία Ελλάδα η μέλισσα ήταν ιερή και ήταν το σύμβουλο της ευφράδειας.
Οι μέλισσες είναι έντομα και ανήκουν στα Υμενόπτερα.
Ζουν μέσα σε μια οργανωμένη κοινωνία και κάθε μέλος έχει ξεχωριστά καθήκοντα μέσα στην κυψέλη. Η βασίλισσα είναι ανίκανη να φροντίζει τον εαυτό της ή την αποικία. Το μόνο χρέος που έχει είναι να γεννάει αυγά σε ορισμένες εποχές του χρόνου.
Οι κηφήνες γονιμοποιούν τη βασίλισσα κατά τη διάρκεια του "παρθενικού ταξιδιού" της, ενώ οι εργάτριες, που είναι στείρες θηλυκές, ασχολούνται με όλες τις εργασίες που είναι αναγκαίες για την καλή λειτουργία της αποικίας.